Samarqanddagi muhit va maqsadni topish jarayoni
Qaharova Mohinur Bekzod qizi Samarqand viloyati, Samarqand shahrida yashaydi. U o‘zini alohida imtiyoz yoki maxsus sharoitda ulg‘aygan inson sifatida emas, oddiy oilada, oddiy joyda dunyoga kelgan o‘quvchi sifatida ta’riflaydi. Uning aytishicha, bolaligida ota-onasi tasavvur qilgan yo‘l ham sodda edi: biror universitetga kirish va kasb egallash. Biroq o‘sha paytda Mohinurning aniq kasbiy maqsadi shakllanmagan edi.
Vaqt o‘tishi bilan u o‘ziga yaqin yo‘nalishni topdi: aniq fanlar, muhandislik, kompyuter sohalari va zamonaviy texnologiyalar. Bu izlanish davomida atrofidagi muhit hamda muloqot qiladigan insonlar o‘zgarganini qayd etadi. U shunchaki yashab o‘tish emas, balki maqsadli va unumli yashash kerakligini shu jarayonlarda chuqur his qilgan. Bu qarash uning keyingi tanlovlarida — mustaqil o‘rganish, savol berish, g‘oyalarni sinab ko‘rish va jamoaviy loyihalarga qo‘shilishida namoyon bo‘ladi.
Mohinur oddiy davlat maktabi va litseyida tahsil olganini alohida ta’kidlaydi; u xususiy yoki elita ta’lim muassasalarida o‘qimagan. Shu sababli uning muvaffaqiyat haqidagi qarashi ta’lim muassasasining nomidan ko‘ra, insonning maqsadliligi va tinimsiz harakatiga yaqin turadi. Uning fikricha, natijaga qayerda o‘qiganlik emas, qanchalik izchil intilganlik ko‘proq ta’sir qiladi.
Bu nuqtai nazar resurslar cheklangan bo‘lishi mumkin bo‘lgan holatlarda ham faollikni saqlashga undaydi. U muhandislik va kompyuter yo‘nalishlarini maktabning o‘zi bilangina cheklanmay, mustaqil o‘rgangan: professorlarga murojaat qilgan, bilim so‘ragan va internetdan ko‘ngilochar vosita emas, o‘rganish manbai sifatida foydalangan. Dastlab ko‘p narsani uddalay olmagani, ammo sinov va xatolar orqali asta-sekin o‘zi yaratishga o‘tgani uning o‘rganish uslubini ko‘rsatadi.
